Portale biegowe huczą na temat dopingu. Pierwsza czwórka z maratonu w Poznaniu została poddana badaniom antydopingowym. W próbce A Bogdana Semenovycha (Ukraina) zostały wykryte niedozwolone środki. Zawodnik zrezygnował z prawa do badania próbki B. Badanie próbki B to jedyna możliwość na oczyszczenie się z zarzutów, zatem sprawa nie wymaga komentarza. Ten tekst będzie na temat oszustwa, lecz nie będzie dotyczył tematyki dopingu. Podczas Biegu Niepodległości w Warszawie miał miejsce pewien proceder. Podkreślę, że nie był to jednostkowy przypadek. Kilku panów pobiegło jako kobiety… Na początku myślałem, że to żart. Udało mi się ustalić, że tylko w pierwszej dwudziestce było 6 takich przypadków. Dalej nie wnikałem. Mało tego… 7 miejsce w kategorii kobiet wybiegał mężczyzna. Brawo! Jakaś pani straciła przez to miejsce na szerokim podium. Zapewniam, że nie wszystkie kobiety biegają dla dobrego samopoczucia. Są panie, które kręci ściganie! Takie działania są godne potępienia z kilku perspektyw. O tym poniżej. Dzięki synchronizacji wyników z datasport.pl oraz zdjęć z fotomaraton.pl nie było trudno o dowody.

Zacznę od domniemanych przyczyn. Dlaczego tak się dzieje? Wydaje mi się, że są dwie przyczyny. Pierwszą nazwę z premedytacją, a drugą losową. Z premedytacją działa facet, który świadomie biegnie za kobietę, żeby wybiegać jej dobre miejsce (dla prestiżu, nagrody, wirtualnej życiówki). Takie sytuacje mają miejsce głównie na większych biegach, gdzie jest duża anonimowość (Bieg Niepodległości jest świetnym przykładem). Sytuacja losowa ma związek z ograniczoną liczbą pakietów. Czasem zdarza się, że komuś coś wypada w ostatnim momencie, a druga osoba nie zdążyła się zapisać. Nie ma już możliwości, aby zmienić dane zawodnika. Wtedy startuje się pod imieniem i nazwiskiem, które jest przypisane do danego numeru. Chcę wierzyć, że na Biegu Niepodległości  miała miejsce ta druga sytuacja. Co nie zmienia faktu, że jest to naganne. Spójrzcie na to z perspektywy organizatora biegu. Załóżmy, że Pan z numerem 7530 nagle traci przytomność na 8 kilometrze. Karetka zabiera go do szpitala, a tam okazuje się, że pod tym numerem widnieje… kobieta. Zatem wiadomo, że dane są nieprawdziwe. Sytuacja nabiera tym większej dramaturgii, że 2 dni po biegu zmarł jeden z uczestników. Zasłabł na trasie…

Z drugiej strony postawcie się na miejscu kobiet, które trenują i walczą o jak najlepsze lokaty. Beata Pokrzywińska-Osior pobiegła dychę w 39:43. To świetny wynik. Na pewno kosztował ją to sporo pracy. Została sklasyfikowana na 13 miejscu. Powinna być 10!!! Jestem przekonany, że czuje się oszukana, może się mylę? (Beato, jeśli to przeczytasz, napisz jak się z tym czujesz). Poniżej prezentuje sześć pań z pierwszej 20 kobiet, których nie powinno tam być 😉

Kasia (numer 7530, czas na mecie: 38:25, 7 miejsce) w akcji:

Anna (numer 4746, czas na mecie 39:21, 11 miejsce) w akcji:

Sylwia (numer 4893, czas na mecie 39:40, 12 miejsce) w akcji:

Agnieszka (numer 4285, czas na mecie 40:05, 17 miejsce) w akcji:

Agnieszka (numer 10975, czas na mecie 40:08, 18 miejsce) w akcji:

Małgorzata (numer 1144, czas na mecie 40:08, 19 miejsce) w akcji:

Moim zdaniem organizator powinien zdyskwalifikować te zawodniczki. Dodatkowo zakaz startowania w zawodach (na x lat). Z pewnością negatywne konsekwencje dałyby do myślenia innym. Mam nadzieje, że powyższa sytuacja więcej się nie powtórzy. Trzeba potępiać takie zachowanie. Potrzeba tutaj działań na dwóch płaszczyznach. Organizacji i świadomości. Pisząc organizacja, mam na myśli weryfikację zawodników. Takowy delikwent nie powinien zostać dopuszczony do udziału w biegu. Wielkie imprezy biegowe na zachodzie jakoś sobie z tym radzą. Sprawa świadomości jest o wiele bardziej skomplikowana. Ludzie muszą mieć poczucie, że robią coś złego, niedopuszczalnego.

Dziękuję Agnieszce za kluczowe informacje.

Czytelniku, a co Ty o tym sądzisz? 😉

Zdjęcia: fotomaraton.pl